Demolition Confirmed.

What happened while I was happy to be back and suddenly disappear again? Probably something massive since I was so lovely jubbly...

   Let's start. Nearly all of my friends know the fact that I have to be in Poland right now, which I'm not. So, it's because of some family-related problems.

When I was there at the visa appointment, something suddenly came up, which was predictable but also not. It was about the sign of notary on one of my father's document and without it, I was neither able to count on his papers nor his bank account. It was the crucial point because since I was not able to provide his bank account I had to show another accountable thing, just in an hour, otherwise, everything was going to screw up. Therefore, I thought I could show my bank account and called mom to help me out but my father was out of town... So, I ended up calling my cousin, who was in charge of managing all of his business accounts. By the way, my dad and uncle work together. That's why she has all the information.

All I needed, a small amount of money, which was like the hair of a camel, on the other hand, I was able to see how much money he had on his account because I needed that for the visa regulations, too. But, guess what happened... She said that she didn't have the money, even though I told her to use my dad's bank account, which she refused to do. Let me tell you another thing, my father doesn't even know his debit/credit cards' passwords but my cousin does. What an asshole, right?

As a conclusion, everything fucked up... Crying in the middle of a street or on a random bus. Canceling all the tickets, plans, rescheduling another appointment. Mailing and letting everyone to know about cancellation for them to fix things. I was known as a strong girl and a lilandra. It was the time that I fell! The worst part was when you knew you had nothing to do because If you would, you would do your best to make that happen. I was collapsed. I was wrecked.

You know the last point when you can't digest a thing more, and you kneel... I just felt angry at them, hatred and also disappointment towards people whom I had trusted on. Not any longer, fellas! I went out each day not to see my cousin or uncle or their family at all... I met new people each day to forget what I've lived and I was, honestly scared to face with it until now. What has changed now to make me speak up? Well, now I have to renew all the documents and get new tickets. I have to go through all these things again and, stay strong while doing these.

I was down, I was down... Could not stop to cry, never been able to forget or let it go but instead, I've decided to be back to my incredible life,, stand up and, have my back just by myself. I'm getting my resiliency back as a Kurdish badass girl hahaha. Sometimes, it's Deux un Machine ( God's hand ) or just a bitch's hand. I don't know whatever it was but I've realized that I had to fall first to stand up better and look after my ass.

Don't know what's waiting for me at the next meeting. Hey, there wish me luck for this time and don't worry about because I have got the help... Thanks for reading and I'll keep you updated, goodbye for now :))

Norwegian Story

   Here I come with something very different and kinda been asked to write about since I've got a lot of questions about my Norway journey from people that I've met so far ...

   I want to answer a question before starting. I do not live in Norway currently but I constantly make back and forth between İstanbul and Oslo ( which will be Katowice and Oslo soon LOL ).

How did this story begin?

   ( clearing her throat and getting ready to overthink ).
Well, It was not my intention to go to Norway at first and all I wanted to do was to go to Sweden to meet my boyfriend whom I had during that time of period and stay there upmost for 2 weeks. So went to the agency to get a visa appointment. Since I had an American visa and a lot more stamps on my passport I thought it was going to be a piece of cake. But they told me deprecating things which made me think of it again and again. I was down emotionally and trying to figure something else out.
   Then in a few seconds, I suddenly looked at the girl and said '' I have an uncle who lives in Norway, can it make it any easier to get the visa? ''. Once I heard that she said '' YES, OF COURSE '', I was on my way to home to gather my stuff and get ready to apply for a visa to go to Norway which was totally out of my plan not even for 2 weeks but 2 months.



How did it go?

   It was beyond my expectations... Damn! now I have a place that I call '' Home '' in the world... In the beginning, I was living with my Uncle who has a 5 years old son and that boy wants to play without taking any rest agh... So I wanted to go to Oslo and move out from my uncle's place since he was living out of Oslo, in a town called Eidsvoll ( he partly moved to Spain in this July ). I already had a friend to stay with for 3 nights but also wanted to stay a bit more so went over Couchsurfing and found a host in Oslo.
   Such a coincidence, while I was checking the addresses I found out that both of my hosts were living at the same street but I could not remember the number of condos so when I got home I checked the number, too. And saw that my both hosts were living also at the same building... You can not find this combination whether you struggle hard or not.
   I don't want to extend the praising part, in a nutshell, all the people that I've met in Oslo and all of their friends also relatives made me feel at home and they were so welcoming, caring and considerate. I was not expecting something more than a couch but they shared their music, their food, their key and most importantly their family with me. Right now I go to Norway constantly and have/had a lovely and extremely cute home mate whom I call as a FlatMats hahaha.



WHAT did I learn so surprisingly while I was there?

   After going back to my uncle's place we had his ex-wife as a guest and once she saw me, she said things in Norwegian which I was not able to understand during that moment but right after she left I was looking for an explanation and as I learned thanks to my uncle... When I was a baby, my uncle was new in Norway and hence got married to a Norwegian woman but on the other hand. They could not have a baby at the time they were married. So my dear father has suggested my uncle adopt me as a child and let him watch after me in Norway... I'm sorry but wtf??.. So many things would change and in contrast to what I know, my Norwegian story began earlier than I knew. When I was just a kid...



How did I manage to learn Norwegian?

   When I was there, I was already being done with my process of being Norwegian because I was already starting to learn and speak Norwegian but also culture and everything else got me so quick. Since I got back to Turkey I knew I found my home and I was going to go there a lot and settle there as soon as I got the chance but before that, I had something to do before going back. Learning or in some other words Getting better in Norwegian. It took me 3-4 months to keep over 1000 words by using some sort of language apps, audiobooks. Therefore it helped me to have the consciousness of speaking freely enough.
   It is a language which is the easiest to learn for a native English speaker because it also has so much similar words with English and also with German. So I still have a lot way to go to purely understand all the things that they speak but so far I can make a conversation and understand half or sometimes more than half or sometimes less than half of the conversation. Let me tell you that I was in Turkey during this process so had no one to practice my Norwegian with even to study grammar I googled and printed a few books from the internet in English...

What made me love Norway this much?

I do not have a certain answer for this question but maybe the tranquility of the country and peaceful atmosphere of it also made me in love with there. Because as you may know, Turkey is in a very complex situation, moreover, has chaotic problems nowadays. During the first week, It was not an easy pie to adjust to a new place where is not crowded as much as Turkey. Maybe after that overcrowded place, I was getting used to it even faster than I was expecting. Later on, when I was back to Turkey, I've never been able to get along with here... But from another perspective, I loved there mostly thanks to my friends. I felt at home.

Do I still have communication with my old friends?

   Yes, I'm still in touch with most of them and I met again when I was there during some other times. Other than that I, of course, have other friends from different surroundings, too right now.


So here is the end of my blog topic but let me know if you have any additional question or any suggestions about my texts. You can contact me via Instagram and also by commenting under the text. See you another text with a different topic. BYE :))

COUCHSURFING

    Kaç yıl oldu? ya da dönmek yeterince iyi bir fikir mi? dahi düşünmeden  gerçekten bir zamanlar yaptığım bu mükemmel aktiviteye dönmek istedim.
    Başlangıcı ise Couchsurfing diye benim çevremde çokça duyulmuş ( neden acaba? :) ) ama genel olarak hakkı yenen bu platform ile yapmak istedim.


Couchsurfing Nedir ?
 
   Düşünün ki siz bir ülkeye gidiyorsunuz ve orada sizi gönüllü olarak insanlar evlerinde misafir ediyorlar, hiçbir ücret beklemeden sadece sizinle kültürel etkileşime girip, hikalerinizi dinleyip ve dillerini geliştirmek istedikleri için ya da şu yaşadığımız dönemde çok önemli olan insan ağlarını genişletmek için. Hayal edin Macristan'da bir Uzay Mühendisi arkadaşım var siz de bunun gibi kendinize bir hedef koyarak başlayabilirsiniz. Mesela sadece ingilizcem için başlıyorum demek gibi..
   Öbür taraftan da siz aynı zamanda Türkiye'ye gelen turistleri evinizde misafir edebiliyor ya da günü birlik onların sizi gezdirdiği gibi, siz de onları Türkiye'de yaşadığınız il sınırlarında ya da dışında dolaştırabilirsiniz. Tamamen sizin insiyatifinize kalmış bir durum.
  Bu kalacağımız ya da misafir edeceğimiz kişileri ise kendimiz seçebiliyoruz. Uygulama tam anlamıyla referans ve güven üstüne kurulu. Şöyle ki gitmek istediğiniz yeri ve zamanları girip: neden orada olduğunu ya da nasıl gezeceğinizi bu durumda da neden bu süreçte couchsurfing kullandığınızı belirtip gezinizi yayınlıyorsunuz. İsterseniz kendiniz mesaj gönderebiliyor ya da gelen misafir etme mesajları içerisinden birini seçebiliyorsunuz. Bu kişilerin ayrıca, ki zira sizinde, bir ev bölümünüz oluyor orada evlerinin konumu, metroya yakınlığı, merkezi ortama yakınlığı, kişinin nelere izin verip vermediği yer alıyor. Bu sayede sigara içen biri iseniz karşınızdaki kişi için sorun olup olmayacağını önceden belirleyip bunun önüne geçebiliyorsunuz.


Couchsurffing Güvenli mi ?

   Öncelikli olay ise dediğim gibi güven ortamı. Peki bu insanlara nasıl güveneceğiz?? ya da daha da önemlisi: onlar bize nasıl güvenecek ? Bir önce ki konunun son paragrafında yazdığım gibi her profilde bir referans bölümü var. Referanslar 3 kısma ayrılıyor ; Misafir ettiklerimiz, Misafir edenler ve Kişisel yani arkadaşlarımız ya da günü birlik gezdirdiğimiz kişiler.
   Bu referanslar kısmında daha önce o kişi ile kalmış kişiler olumlu ya da olumsuz yorum yapıyor ve en büyük avantaj bu referanslar düzeltilemiyor ya da silinemiyor yani bir kere yazdıysanız kendi profilinizi silene kadar orada kalacak demektir.
   Eğer daha önceden referansınız yoksa bazı kişiler sizi misafir dahi etmek istemiyor güven probleminden dolayı. Kişisel anlamda konuşacak olursak referansı olup olmamasına bakmadan profili düzenli ve yeterince güven veriyorsa buluşup kendilerine yararlı olsun diye referans yazıyorum. Pek tabi bunu şuana kadar yaptığım kişilerin çoğunlukla İskandinav olduklarını da göz önünde bulunduralım ve yine de güven ortamını terk etmeyelim eğer yeni başladıysak.


Couchsurfing'te hiç kötü olay olmaz mı ?

   Tabi ki de olur. Kendi başıma da gelmiş bir olaydan örnek verirsem her kişi sadece kültür, dil, ufuk genişletme değil de bazı tavlama olayları için de kullanıyor bu platformu ama bunu karşıdaki kişinin referanslarını kontrol ederek minimum riske indirgeyebilirsiniz.. Ki kişisel mesaj bölümünden kişiye özel mesaj atarak kalma koşullarıyla ilgili sorular yöneltebilirsiniz. Ya da mesajları size güven vermez ise belli bir bahane üreterek kişinin isteğini geri çevirebilirsiniz.


Couchsurfing'te belirli bir kalış süresini kuralı var mı ?

   Uygulamanın kendi koyduğu belirli bir kural yok fakat bunu da biz kullanıcılar kendi durumumuza göre kendimiz belirliyoruz. Bazı kullanıcılar en fazla 3 gece kalmanıza izin verirken bazıları da sadece1 gece diyebiliyor. Tamamen onların takvimine göre değişiklik gösteriyor bu durum çünki ev arkadaşı olan da, çalışan da kendisine göre bir süre belirliyor. Yine kendi tecrübelerimden yol çıkarak önce evinde kaldığım arkadaşlar en fazla 3 gece kalınmasına izin veriyordu fakat zaman ile çok yakın bir arkadaş grubu haline gelince ikinci gittiğimde istek dahi atmadan 3 gece yerine 10 gün kalmıştım ve ben orada iken gelen diğer couchsurferlara ben anlatıyordum ev durumunu, daha da ilerisi olarak aileleri ile tanışıp üstüne kendi büyüdükleri yere giderek çocukluk arkadaşarı ile de tanışıp oradaki ağımı genişletmiş oldum.


Couchsurfing'e nasıl başlarım?

   İlk olarak uygulamanın dilinin İngilizce olduğunu belirteyim yani eğer uygulamayı anlamak istiyorsanız kendinizi buna hazırlayın ki referansları da genellikle her kesimden insanlar anlasın diye ingilizce bırakıyorsunuz ya da alıyorsunuz. Bu uygulama tahmin edebileceğiniz gibi kullandığınız teknolojik cihazın AppStore ya da GooglePlay gibi platformlarından indirip başlayabilirsiniz.


Couchsurfing'i önerir miyim?

   Bazılarınız tabi ki öneriyorsunuz yani boşuna mı yazdın o kadar bunun hakkında diyebilir fakat ben sadece bir seçenek olarak sunuyorum. Tabi ki de önermiyorum sadece öneriyorum çünki belirttiğim gibi başınıza kötü bir şey gelmeyeceğinin garantisi yok sadece kullanın ama sık eleyerek kullanın diyorum. Benim de deneyimlediğim gibi başınıza mükemmel şeyler de gelebilir ve kötü olaylar çok nadirdir sadece ne isteyip istemediğinizi bilin. Her kişi aynı değildir ve bazı insanların sevmediğiniz yönleri de olacaktır.
   Bir diğer noktası ise bu sayede sizin gibi  İngilizcesini geliştirmeye çalışan bir İtalyan ya da Ukraynalı gibi Couchsurfing'te karşılaşacağınız insanlar size konuşma yönünden bir rahatlık ve özgüven kazanımı sağlayacaktır diyebilirim.



Şimdilik bir yazımdan bu kadar fakat aklınıza gelen herhangi bir ek soru ya da durum'u açma yönünde isteklerinizi buradan ya da instagramımdan iletebilirsiniz. Bir sonra ki yazıya kadar: Hoşçakalın :))

Bir Balkanlar Macerası ; Sırbistan / Serbia

            Holllaaaaaaa mi amigos .... Bu yazımda şöyle farklı bir giriş yapayım dedim. Şubat'ın bu kadar çabuk biteceğini hesaba katmamıştım ki zaten yarısında ben bir Balkanlar Macerasına kapılıp burada bile değildim. Mart'ta geli geçerken gelen güneşli havalar ile başlıyorum haftalık yazılarıma..

  Gelelim gezimin Sırbistan - Belgrad ayağına.. Mostar'dan Belgrad'a otobüs fiyatı komisyonla beraber kişi başı 30 euro idi. Şöyle başta da belirteyim Belgrad'da ( Makedonya'yı içinden çıkartarak bunu diğer balkan ülkeleri için de söyleyebilirim ) genel olarak yemek-içmek uygun olsa da ülkeler arası otobüs fiyatları pahalı mesafe-fiyat hesaplaması yaptığımızda. Tüm parayı ülke değiştirirken otobüs firmalarına kaptırıyorsunuz yani.. Ulaşım konusundaki bir diğer nokta ise yolların dağlık ve orman arasında geçmesi ara ara tehlikelileşmesine rağmen soförlerin güvenilir ve işini iyi yapması yani şöyle diyeyim ---- Arada otobüsteki tek iki kız kalıyorduk ya da 5 kişi için otobüsün kalktığı zamanlar oluyordu onca dağlık ve tenha yollarda olsak bile başımıza herhangi birşey gelmezken bu durum Türkiyede olsa şu satırları bile belki yazamıyor olurdum ki Balkanlarda bindiğim otobüslerin şoförleri de genellikle dışarıdan çok kaba gözüküyordu, kendimce " buna güvenilmez " bile diyordum. --- 

     Konaklamayı da şöyle ele alalım ; Otel değil hostel'de kaldık ve 2 gecelik kişi başı 10-12 euro gibi birşey ödedik. Hostelde ortak alan ve mutfak seçenekleri oldukça iyidi ismini vermeyeceğim zira başka bir yönden de pek kalmaya uygun olduğunu düşünmüyorum. Konum olarak yine müthiş diyebileceğim bir yerdeydi çünkü tam Republic Meydanında yani şehrin tam merkez noktasında kalıyordu. Meydan üzerinde bulunan  Ulusal Müze ve Mikhailova Heykeli'nin de hostelin manzarası olması burayı bir hayli çekici hale getiriyor . Belgrad gerçekten de güzel ve de Türklerin çokça ziyaret ettiği biryer, her an bir türk'e denk gelme olasılığınız fazla bu şehirde. Bu arada kaldığım hostel H&M mağazasının olduğu sokaktaydı yani kredi kartına baya bir yüklendim dersem de inanmayın ahsgdf
    Belgrad'da gezilecek yer çok fakat temel olarak 2 yönde ayırabilirim. Şehrin meşhur sokağı Knei Mikhailovanın bir tarafı Kalemegdan'a çıkarken diğer tarafı da kiliseler, belediye binaları ve stadyuma ev sahipliği yapıyor. Gezdiğim ve bir-iki ek lokasyon göstereceğim fakat haklarında çok açıklayabileceğim birşey olduğunu sanmıyorum.
    Şehrin hatta belki de ülkenin en ünlü yeriiiiiiii ; Kalemegdaaannnnn diğer adı ile Belgrad Kalesi! Gezilecek yerlerde ayrı ayrı çıkmasına karşın; Pobednik, Mezarlar, Askeri Müze ve de Belgrad Hayvanat Bahçesini içinde bulunduruyor. Ayrıca kale sol taraftaki son kısıma gidene kadar da size kendini göstermiyor. Yani Kalemegdan sınırları içerisindeki her yeri didik didik gezmenizi tercih ederim. Kaybetmek yerine merakınızı giderecek bir şekilde gezmiş bir de bakıp geçmek yerine görmüş olursunuz.
     Knei Mikhailova'da tüm markalar ve satış noktaları bulunduğundan şehrin çok büyük bir alışveriş merkezine ihtiyacı yok fakat yine de caddenin üstünde Rajiceva Alışveriş Merkezi bulunmakta yani oraya girip etrafa bakabilirsiniz. Neden diyip geçmeyin zira çağımızda alışveriş merkezleri bile bulunduğu konumdan esinleniyor ve halkın istekleri üzerine içindeki mağazaları ve ürünleri bulunduruyor yani sırp milletinin kullandığı değişik markaları, ürünlerindeki fiyat dağlımını anlamanızda yarar sağlar bir konumda. Bunu ebep olarak kullanıp kendinizi avutarak gördüğünüz her alışveriş merkezine de girmeyin ahahaah asıl bu vakit kaybı olur sizin için özellikle gününüzü gezmeye ayırmışken.
    Üstte saydığım onca gezi durağının dışında diğer gezdiğim yerler ise sırası ile  Saint Sava Ortdoks Kilisesi, Nikola Tesla Müzesi, Tasmajdan Park, Aziz Mark Kilisesi, Belgrad Parlemento Binası ve yolumun üstünde karşıma çıkmış daha da fazlası.
   Nikola Tesla Müzesine girişler ücretli fakat girmeden de yakalanana kadar 15 saniyelik bir video çekinmiş bulundum. Çok iyi yaptım puhahaha Belgrad Parlemento Binasını ziyaret etmenizi öneririm resmi biryer olmasına karşın dizaynı oldukça güzel. şehirdeki bankalar bile eski binaların içinde kendine yer edip insanda bankaya gitme içgüdüsü yaratıyor. Bu nedenle değil ama Belgrad'da bankaya da gitmiş bulundum sebebi ülkede döviz olayında madevi para vermemeleri yani Dinar'dan Euro'ya para çevirecekseniz en az 5 Euro değilse çevirmiyorlar. Açıkçası saçma geldi ama elden yapacak birşey gelmez diyerek o parayı akşam yemeği niyetine patates kızartmasına yatırmış bulunduk. İyi de ettik!
    Aziz Mark Kilisesi tam da Tasmajdan Park'ta bulunuyor. ayrıca orada bulunduğum süre zarfında Lvivdekine benzer olarak Park'ın kenarında yer alan Stadyum'un içinde Buz Pateni yapılacak alan yaplmıştı. Saint Sava ülkedeki en büyük kilise olmasının yanında bir hayli uzakta bulunuyor yani Republic Meydanından oraya yürüyerek yarım saate varıyorsunuz.
 

     
    

        

Yatay Geçiş

Merhabaaa arkadaşlar bu son aylık yazım olacaktır. Sonrasında da haftalık yazı düzenime döneceğim.       

      Bu yazımda genel olarak yatay geçiş döneminde yaptıklarım, topladığım belgeler, başıma gelenler ve bazı temel olaylardan bahsedeceğim. Öncelikli olarak bazı not olayları, Malatya'da ki yaşama biçimine alışamamam ve arkadaşlarımla yaşadıklarımdan dolayı ; Amerikadan geldikten sonra gerçek anlamda daha da uzaklaştım fakat gitmeseydim de zaten okulu muhakkak değiştirmek gibi bir sürece girişecektim. 

     İlk olarak güz dönemi için Yatay geçiş yapacak arkadaşlar için herhangi bir sorun yok, fakat bahar dönemi yapacağınız yatay geçişlerde devlet üniversiteleri kontenjan vermiyor ve özel üniversitelerde de dikkat etmeniz gereken lisans kabul edip etmedikleri zira bazıları sadece ön lisans programları için başvuru kabul ediyor.

      Gel gelelim benim yaptıklarıma, başvurduğum üniversitelere ve yatay geçişte istedikleri belgelere. Ben 4 üniversite seçtim fakat sadece 2 tanesine başvurumu yaptım diğer iki üniversite kendi evime fazlasıyla uzak olduğu için kabul edilse bile ulaşım zorluğu çekeceğimden beni vazgeçirdi. Bknz : ben Kartalda ( İstanbul ) oturuyorken her iki üniversite de Atatürk Havalimanı'nın oralardaydı başvuruya gidene kadar 10 defa cayar eve geri dönme girişiminde bulunurdum hahahahhaahah 

    Önem vermeniz gereken ilk şey başvuru tarihleri, benim finallerim tam zamanında bittiğinden yatay geçiş başvuru tarihleriyle ilgili bir sorun yaşamadım. Başvurduğum 2 üniversiteler Yeditepe ve Yeni Yüzyıl oldu. Dikkat etmeniz gereken bir diğer konu da üniversitelerin yatay geçişlerde verdiği burs oranları. Geldikten bir sonra ki gün ailemi de alıp hemen Yeditepe yollarına düştük ; Yeditepe başvuru yapmanız için bile sizden para istiyor yani başvurudan önce başvuru yapmak için cebinizden bir 50 TL çıkarıyorsunuz ki sonradan öğrendiğim şey dolayısıyla Yeditepe de hemen listeden 

   Sebebini açıklıyoruuuuummmmm ; Yeditepe burs vermiyor yatay geçiş ile gelen öğrencilere ki benden geldiğim üniversitede hazırlıktan muaf olmama rağmen Hazırlık sınavların girmem istendi gitmeyeceğim için sınavına da girmedim sonuç olarak 1 üniversite daha elenmiş oldu.                      EK ; Daha sonradan Yeditepe Üniversitesi tarafından arandım ve hazırlığa neden girmediğim soruldu ben de burs durumundan dolayı girip geçsem bile gitmeyeceğimden sınava da girmediğimi söyledim ki girsem sonucun ne olacağını sorduğumda girseydin derslerini saydıracaktık, girmediğinden hazırlıktan başlamayı kabul etmiş olurdun. Yani böylece elime gelen fırsatı tepmiş oldum. 
        
   Sonrasında kartalda ki rahat evimden kalkıp taaaa köprüler aşarak Yeni Yüzyıl Üniversitesine giderek başvurumu yaptım ve bu sefer işimi şansa bırakmayarak kaç kişinin başvuru yaptığı, puanları ve burs verilme durumunu sordum. herşey tastamam uyuyor ve kabul ediliyordu. Ki önerdiğim bir diğer durum da başvuru yaptığınız üniversitelere bu tür sorular sormaktan çekinmeyip daha da fazlasını sormanızdır. Başvuruyu tamamladıktan sonra zaten ben yine yollar, ben yine gezmeler, ben yine kopmalar hahahhaahahhaaaha

          Arada ki bekleme sürecini uzatmaya ise gerek yok zaten. Sonuçlar açıklanıyor ve beklediğimiz gibi kabul edildiğimi öğreniyoruz hem de %50 burs ile bu sayede istediği kadar kötü olsun ya da olmasın benim bütün amacım olan kendi şehrime ve iş fırsatlarıma geri dönmüş oldum. Bazı tanıyanların da bildiği gibi iş teklifleri gelse bile okul nedeni ile Malatya'da olmamdan dolayı kabul edemiyor ya da geldiğimde diye erteleyip, geldiğimde de fazla kalamayıp hemen geri dönüyordum. Yani okul bahane tüm mesele İstanbul'a geri dönüp iş çevresine atılıp, kendimi burada durmadan geliştirmek. 

    Bundan sonrasında nelerin olup olmadığını göreceğiz. Yarın yeni bir yazı yayınlayabilirim ki akşamında Balkanlar yolcusuyum.. Gidip, maceramı yaşayıp, geri dönmeyi bir de bunları tabi ki de sizlere anlatmyı dört gözle bekliyorum. Bu seferlik hoşçakalıııınnnnnnn.... Bir sonraki yazımda görüşmek üzere canlar :))))))))

Lviv / Ukraine

            Oncelikle ani bir kararla ya da haberle mi desem bilemiyorum ukraynaya biletim aliniyor ve bu o kadar ani oluyor ki ebeveynler bile sonradan araniyor. Kisin orta yerinde gidildigi icin de alisverise cikilip hazirliklar tamamlaniyor. Sonrasinda hooop 1 haftalik ders programi bosverilip malatya erhac havalimaninda solugu aliyorum. Tabi ki de cok heyecanliyim ve sonunda o cok hayalini kurdugum ilk yurtdisina cikisi gerceklestiriyorum. ( pasaport ve sebeblerini sonrasina sakliyorum :)) Istanbulda aktarmali olan ucus oncesi pasaport kontrolunde beklerken harc pulunu unuttugumu fark edip tekrardan harc pulu almaya gidiyorum ki o da ne ustumde nakit yok…. Sansli oldugumu bana bir kez daha hatirlatan bir olay yasayip pul parasi cok yardimsever bir grup arkadastan biri tarafindan odeniyor ve o asamayi da sorunsuz hallediyoruz! Sirada ucusu beklemek varken yarim saat rotari da yedikten sonra en sonunda lvive yolculugumuz basliyor. Ucaktan artik bikmis bir vaziyette bindigim dakika hadi indirinde bitsin bu ucak iskencesi modundaydim ahsg ( eger wat ile amerikaya gidersem ki sonuclari bekliyorum bu yaz icin o ucusa nasil katlanirim diye kafamda deli sorular donmuyor degil :D) 

      Ve artik Lvivdeydim. Polonya ve ukrayna arasindaki sinirda yer alan kucuk ve cok samimi ayrica kucuk paris diye anilan bir yer lviv. Pasaport kontrolunde bir destur cekiliyor hemen sonucta pasaport tertemiz ahahahha ve o kadar kotu ingilizceleri var ki anlamak mumkun degil derken kalacagim yerin rezervasyonunu gostersem de ikna edemiyorum ve odaya aliniyorum.. Zaten bir bunu yasamadigim kalmisti. Kabilenin hepsi turk ama ben supheli konumunda iceri giriyorum. Hanimefendi giris cikis tarihlerimi ve rezervasyonlari istiyor anlayip gosterene kadar bir hal oluyoruz ama sonucta ulkelerinden cikacagima ikna oluyorlar ( Kadin bir hafta sonra finallerim oldugunu bilse direk mührü basardı oysaki ama neyse işte ). Ya bismillah diyip sıra beklemeden pasaportu gösterip geçiyorum. Hemen bir taksiye biniliyor ve hostelime dogru yol aliyorum. 

     Old City Hostelde geceligi 50 грн (gırivna - Ukrayna parası ) ‘ya 2 gece konaklıyorum. Bu arada Ukrayna parası türk parasından daha değersiz yani türk parası; Ukrayna parasının 6 katı gibi birşey o yüzden göze çok ucuz gelse de alacak pek birşeyin olamayışı paramı sadece taksilere ve birkaç hatıralık eşyaya kullandırttı. O gece kaba bi etrafı dolaştım hostel konum itibari ile çok güzel biryerdeydi operaya ve rynok meydanına 2-3 dakikalık yürüme mesafesi.. Daha ne ister ki insan kiskiskis.

     Bu arada elbette karın aç ve Wi-Fi bulmam lazım ki ebeveynlere hayatta olduğum ve maalesef henüz ölmediğime dair haber vermem gerekiyordu. Rynok meydanı tarafında gayet hoş bir buz paketi pisti vardı. Onu da listeye ekleyip gördüğüm ( aslında burger king zannettiğim ki dakikalar önce yine yanlış bir mekana girmiştim ahhaha ) Blackwood Burgers a giriyor şiparışimi veriyorum hamburger yemediğim için bastırıyorum patatesi ve beklemeye koyuluyorum. 

      Kucuk bir detay daha vermis olayim Ukraynada en azindan Lvivde gordugum kadari ile gazli ve gazsiz su satiliyor aman diyeyim gazlisini almayin yanlislikla gazli olani aldim ve tadi ayni mazota benziyor icemiyorsunuz… Les!!! Velhasilin konumuza donecek olursak o arada internetlerine bağlanıp anneleri arıyorum tabi herkes şaşkın bu kızın orda ne işi var kafasındalar.. Pazar günü dönmemi bekleyen anneme salı günü döneceğimi söyleyip bir iç çekiş yaşatıyorum :)))) ve ilk geçeyi otelime gidip güzel bir uyku çekerek bitiriyorum. Kısa olarak on bilgi ve durum raporu vermeyi daha uygun buldum şuan için. 

     Eveeet ve gune merhaba dedikten sonra brunch icin hostelden onerilen bir yere gittim. Genel olarak kahvalti ile bagdastirilamazdi. Sebzeli pilav sert yulaf ekmek ama dedigim gibi ucuz bir ulke oldugu icin yeme ihtiyaciniz bile daha uyguna geliyor. Sonrasinda yollar beni bekliyordu ilk once Lviv'in en yuksek ikinci noktasi olan Belediye Binasina cikiyorum. Cok uzun bir merdiven yolculugunun sizi beklediginin sonradan farkina variyorsunuz ve dar hele bir de tam zamaninda gitmis iseniz kalabalik da olan merdivenlerde can cekisiyorsunuz. Vay halinize.. Amma ve lakin gorulmeye deger bir manzara sizi bekliyor oluyor sonrasinda ise sehrin en yukse noktasi High Castle'a yolculugumuz basliyor biraz daha uzak bir yer. Bir tarafta yeni binalar insaatlar ve diger tarafta tarihi yapilar kuleler ve antik donemi animsatan yapilar. 
      High castledan indikten sonra kaybolmanin verdigi hazzi yasayarak sehrin alisveris odakli kismina geliyoruz daha cok - bu arada soylemis olayim kozmetik bile daha ucuz ahahahah - Hemen akabinde Lviv National Museum'u goruyor bol bol fotografliyoruz. Ve tekrardan deginmek istedigim konu her ne kadar ingilizce yol tarifi sormaya calissam da en sonunda yanimda hostelden aldigim sehir haritasinda gitmek istedigim yeri gosterip cevap alabiliyordum ( cevap el isaretleri idi).. Turklere fazlasiyla rastlayabileceginiz bir yer Ukrayna yolda turkce konusan bir arkadas grubu gorup soyle bakayim dedim bakmamla adamin arkadaslarina “ ne bakiyo lan bu bize, dedigimizi mi anladi” tarzi bir soylemi oldu tam yol sorarken ingilizce kullanmam sayesinde diger arkadasinin “ yok yok yabanci bu, bizi anlamiyor” demesine kendim sahit oldum.. Kendi ulkesinde oldugumuz ukraynalilar bile hosgoru ile karsilarken, kendi icimizden gelen hareket yine sasirtmadi ama icten ice pes dedirtti…. Velhasil takmayip tabi ki de yorgunlukla hostele gittim. Tekrardan wifiye baglanip gidebilecegim yerlere bakmaliyim derken kendime neden opera olmasin dedim :) Internetten aksam ki oyunlara bakarken gozume La Boheme ilisti.. En bi sevdiklerimden!!! Mmm. 
     Opera bile gayet ucuzdu yani haftada iki defa kulturel etkinlik olarak cok ama cok degecek birseydi.. Yine 50 Girivna ile ( yani 10lira bile etmeden ) salonda ki en ucuz!! Yere geciyorum.. Bas karakteri canlandiran beyefendinin sesi biraz dusuk de ciksa orkestra ve diger oyuncular muhtesemdi tabi bir yerde anlama kitligi da yasiyoruz sonucta oyun fransizca altyazi ise ukraynaca… Sonrasinda opera binasinin onundeki ozenle yilbasi icin hazirlanmis alandan hostelime dogru guzel bir uyku cekmeye gidiyorum. Hemen ertesi sabah erkenden kalkip Ermeni Kilisesine gidiyorum.. Neden? Cunku her pazar “ yanilmiyorsam” sabah tam 11de seramoni var insanlar tum kiliseyi dolduruyor. Oyleki ayakta bile kaliyoruz sahsen 😅 😅 Sonrasinda piskoposumuzun esliginde arka fonda mitolojik bir muzikle seramoni basliyor tabi durur muyum bazi bolumlerde hac isareti ya da tam adi neyse o hareket yapiliyor ve ben de katilmaya calisiyorum. Gizliden gizliye de video cekiyorum 😅 Toren bitiyor ve herkes artik kiliseyi terk ederken lvivde ugranmadan donulmez diyebilecegim bir yerin yolunu tutuyorum.. Lviv El Yapimi cikolata dukkani omg!!!…. 4 katli ve her katin kendi wifisi olan bir yer. En cok doydugunuz sey tabi ki de cikolata oluyor.. El yapimi cikolatayi izliyorsunuz ve kendi sectiklerinizden bir paket hazirlatip keyfini cikariyorsunuz.. Fiyat mi zaten uygun ahsgd Cikolataya doyarak cikiyoruz mekandan ve dinlenmek icin hostele gidiyoruz. 
     Dinlenip tekrardan soyle bir ustumu degistirdikten sonra Nichakiv ya da Nichavik Monastery'e gitmeye niyet ediyorum.. Yol karmasik tabi once belli bir noktaya kadar yurudukten sonra sehir icindeki hatlarindan Monastery'e goturen 7 numarali tramwaya biniyorum. Sans bu ya onarim nedeni ile inecegim duraktan bir onceki durakta inerek Monastery'e yuruyorum arada yalnis yola girip ciktigimda oluyor hava soguk ve tenha bir yer. Sonunda da ulasmasini biliyoruz tabi 😅. Ek bir bilgi daha vermis olayim hem Belediye binasi hem de Monastery giris ucreti 15 girivna yani coook uygun. Lvivde mi yasasam diye dusundurtmedi degil, uygun ve bir o kadar kulturel bir yer. Belli bir noktaya geldiginizde savasta hayatini kaybetmis bir grup hristiyan ukraynali askerin toplu baslarindaki koca hac isaretli mezarlarini goruyorsunuz tabi burasi diger mezarlardan biraz daha uzakta kaliyor. Turumuzu attiktan sonra tekrardan “ ucretsiz” olarak tramwaya biniyor Rynok meydanina geciyorum. 
     Neden ucretsiz diyecekseniz bu tramwaylarda normal kart kullanilmiyor yani bir adamin elindeki kagit tarzi birseyi cam kenari bir kutuya koydugunu gordum bayagi eski ve az kullaniliyordu bu tramwaylar. Bir grup toplanmis konusma yapiyordu Rynokta.. Anlamadigim icin alani gonul rahatligi ile terk edip Lvivdeki son gecem icin sakladigin Buz Pateni eglencesine geciyorum.. 😇😇😇 1 saati 50 Girivna yine ve uzun bir kuyruk sirasi.. Herseye ragmen katlanip giriyorum piste ilk deneyimim ve normal paten kayabilsem bile buz pateni ayri bir olay ama merak etmeyin bu sureci bir kere tokezleyerek atlatiyor ve piste veda ederek hostelime geciyorum… 
     Artik uc gunde hemencecik can ciger kuzu sarmasi oldugum Lvivde son gecemdi. Soyle bir derin nefes aliyor hem Lvive aksamdan bye bye hem de sizlere bir sonraki yazida bulusmak uzere gorusuruz diyorum.. Merak ettiginiz sorular oldugunda ozelden yazarsaniz memnuniyetle cevap verecegim.. Hoscakaliiinnnn 😇😇😇

Niagara Şelalesi

    Merhabaaa arkadaşlar, bu sefer ki yazım genel olarak benden beklenilenin aksine yergi değil övgü konusu barındıracak çokça. Başımdan geçenleri ve süreci teker teker anlatacağım ki gitmek isteyen arkadaşlarımıza biraz daha yardımcı olabileyim.

     Öncelikle Niagara Şelalesi Amerika ile Kanada sınırları arasında kalmakta olup New York eyaletinin Buffalo şehrinde yer alıyor ( Amerika tarafı ) ulaşımı her ne kadar yok  desem de artık memleketlerimden biri haline gelen Syracuse şehri üzerinden yapıyorsunuz ve bu yolculuk size çok uzun saatlere patlıyor. Denilene göre değil direk kendi gözümle gördüğümden söylersem Şelanenin Kanada tarafı daha da güzel ama beklemeyin ki fazlasıyla abartayım sonuçta sadece bir şelale wowowowoow olmadım. Karşımda Kanada’nın oluşuna hem şaşırıyor, şelaleyi gördüğümden daha çok mutlu oluyor hem de sadece bir köprü mesafe ötede olan güzel ülkeye gidemediğim için de üzüntüdeydim.

    Şelaleye gittiğiniz yolda son sola dönüşü kaçırırsanız ( benim gibi özel araçla gidenler için söylüyorum özellikle ) kendinizi öteki tarafında Kanada olan köprünün üstünde bulursunuz ki biz gayet dikkatli olmaya çalıştık ve kılpayı ülkeden şutlanışımı önledik ahahahah Şelalenin Amerikan kısmında eğer Amerikan hattı taşıyorsanız telefonunuz çekmemeye başlıyor zira nedenini hiç bilmiyorum..
   Size amanın aman büyültemem şelaleyi çünkü Amerikan tarafı fiyasko olmasa da o kadar abartılacak bir güzelliğe ev sahipliği yapmıyor.. etrafta gezinti yapmak için çok hoş bir yer tüm gününüzü ayıracağınız bir gezi olacağından etrafta “ Donuts “ satan marketlere ya da pizzacılara yanlış duymadınız tecrübelerimden yola çıkarak pizzacıda da bulabilir ve gidebilirsiniz. Öncelikle bota bitmenizi sonrasında ise bu aktiviteye girişmenizi öneriyorum.
       Yine etrafta dolanan cufcuf araba tarzı bir şey olacak onun için 8 dolar kadar ödeyip bineceksiniz sizi önüne geldiğinde de indirip tekrardan pek hatırlamasam da sanırım 14 dolar kadar bir meblağ daha ödeyip içeri tarafa doğru yol alıyor oradan da botun sizi beklediği kısım olan aşağıya iniyorsunuz. Orada sizlere mavi ( Amerikan tarafı mavi, Kanada tarafı kırmızı - tekneler karışmasın diye ) yağmurluk tarzı şeyleri veriyorlar, bir virgül koyup şunu diyeyim verdikleri şeyi atıp atmamak kesinlikle sizin elinizde zira ben kendimle Türkiye’ye kadar getirdim. Şu an da evimdeki hatıra kolilerimden birinin içinde beni bekliyor, onu da giydikten sonra tekneye binip ölümü bekliyorsunuz çünkü şelalenin iç tarafına geçtikçe tekne beşik gibi sallanıyor ve size de o eşsiz hazzı yaşamak kalıyor alskdjjf...
       Tekne ile ilk başta gitmesi zevkli ilken sonrasında sizi daha bir yüzünüze şelalesularının geldiği orta tarafa sonrasında ise güzelim manzarayı yakalayabilesiniz diye Kanada tarafına götürüyorlar ki burada su yağmur gibi yüzünüze geliyor. Postlarımdan daha iyi anlayın diye bir süre sonra tüm postlarıma fotoğrafları da ekleyeceğim.. Dediğim gibi suyun sel olup gelmesi fotoğraf çekmenizi bile engelliyor o yüzden en iyi önerim telefonunuz için deniz altında çekim yapmanızı kolaylaştıran şeffaf şeyden alıp onun ile şelalede fotoğraf çekmenin keyfini yaşananız.
    Sonrasında üstünüzde ki yağmurluğu çıkarmadan küçük şelalenin tarafına geçiyor kısa bir yürüyüşle onun keyfini alıp orayı terk edebilir hale geliyorsunuz hahahahah Ki burada insanlar bizim insanımız gibi görgüsüzleşip hurrraaa diye dalmıyor “ fotoğraf çekme kuyruğu’na “ giriyor ki bunu bir sonraki yazacağım postlardan birinde daha altını çizerek belirteceğim. Sonrasında ise alanı terk ediyorlar zaten ve doğrulamak ardına söylemiş olayım evet Kanada tarafı Amerika tarafından daha güzel manzara olarak ( umarım ikinci defa söylemiyormuşuz bunu  yoksa rezillik alsjdh )
       Etrafta yapabileceğiniz çok başka bir aktivite kalmıyor zaten dediğim gibi şelalenin etrafında gezinmenizi ve fotoğraf da çekerek manzaranın tadını çıkarmanızı öneririm. Biz arkadaş grubumuzla gittiğimiz için genel olarak yürümesek de aceleden Donuts almaya giderken - bu arada ben Donuts sevmem - geçtiğimiz yer terk edilmiş, insanların etrafta az olduğu ki zaten ülke genelinde böyle, olanında birbirini tanıdığı yani girdiğiniz yerde direk kafanızın parladığı bir yer hahah
         Velhasıl size ne olursa olsun gidip görülenler listenize eklemenizi tavsiye ettiğim, suya doyduğumuz, sakin ve huzurlu diyebileceğim bir yerdir. Gidip görün.. Umarım tavsiyelerim ve rotalarım işinize yarar bir sonra ki yazı da görüşmek üzere... Hoşçakalııınnnnn :))))